Wanneer je onverwacht en zonder verwachting ergens heen gaat valt dat vaak goed uit.
Door samenloop van omstandigheden kregen wij vanavond ineens twee kaartjes voor Kasper van Kooten. Helemaal onvoorbereid was ik niet, ik volg Kasper op twitter en wist dus dat hij nu iets aan het doen was met een verhaal uit een boek dat hij al eerder schreef. Lekker duidelijk, maar het klopte wel. Wij zagen eerder de voorstelling DrieKwart van hem en die vond ik fijn. Jackie Fontanel, de voorstelling waar hij nu mee op tour is, is heel anders maar net zo fijn. Je wordt meegenomen in een verhaal over Jackie Fontanel, Opa en Klaas. Kleine verhalen die herkenbaar zijn, grote verhalen die je haast niet gelooft. Ze worden allemaal vol overgave en toch rustig verteld en gespeeld door Kasper van Kooten. Hoe langer je in de voorstelling zit hoe liever je wilt weten hoe dat nou zit met die Jackie en met die brief. Nog wat over het decor: briljant simpel en heel functioneel. Een klein ouderwets podium met rode gordijnen, een piano en een steiger. Op het podium een scherm, daarop zwart-wit beelden. Vooral de beelden van de Big Band waarmee Kasper zingt zijn heerlijk. Je gelooft gewoon echt dat er een Big Band op het podium staat! Fijne swingende Jazz-muziek maakt het plaatje compleet.
Wat mij betreft mag iedereen naar deze voorstelling. Lukt het je niet omwat voor reden dan ook: koop het boek. Het boek? Ja Kasper schreef eerst een roman en daarna pas deze voorstelling, gebaseerd op de roman. Hoe het boek is zal ik vertellen zodra ik het uit heb.
Vanavond naar Den Haag geweest. Tussen beiden bovenstaande foto’s door zat ik in de Koninklijke Schouwburg. Bij ‘Jaloezie’, met Anne-Wil Blankers. Decor: een lange rode bank, een hele lange rode bank. Daarop twee vrouwen: de huidige vrouw en de minnares. Zij mailen met elkaar, chanteren elkaar en steunen elkaar elkaar ook. Heel venijnig, gemeen zijn. De teksten zijn scherp, heel scherp. Mocht je de kans krijgen om het te zien: doen!
Lisa Portengen is met 
Al een tijdje terug werd bekend dat de Efteling de houten achtbaan (De Pegasus) gaat vervangen door 
Andy zal vol verbazing kijken naar de grote draak en er een beetje bang voor zijn. Maar dat zal hij niet laten merken hoor, nee samen met zijn vader en Joris zal hij die draak wel verslaan. In de rij voor de achtbaan zal bij hem de spanning groeien, maar als hij in het karretje stapt gaat hij er helemaal in mee. Hij zal zich mee laten voeren en als hij uitstapt zal hij trots dat hij gedurft heeft zeggen: “dat was gaaf, we hebben de draak verslagen!”. Als dat gevoel lukt, dan denk ik dat de Efteling geslaagd is.
de laatste tijd nogat van om widgets te maken voor alles wat ze doen. Binnenkort start de theatertour opnieuw. En ook daar is een widget voor. Ik wilde jullie het beluisteren van een aantal theatermuziekjes zeker niet onthouden. Dus bij deze!
