

Uiteraard weer gemaakt op de iPad, met dank aan de apps Paper en CraftStudio.
Fijn zo’n poes. Jaren wilde ze niet op of in dingen die voor katten bedoeld waren. Kattenspeeltjes? Nee, Poes speelt liever met beesies en rubber dopjes. Zodra een speeltje uit de dierenwinkel komt laat ze het liggen.
De krabpaal (hoog, zodat ze zich lekker kan rekken) gebruikt ze wel. Die was versleten dus wij precies zo’n zelfde terug gezet. Prima, dat ging goed. Toen bedachten we dat we van de oude een mooi plankje boven de verwarming konden maken. Mooi plan, de mini krabpaaltjes van Lidl voor €15,- leken een nog mooier plan. Maar ja, risico want Poes houdt niet zo van dingen die voor poesen zijn. Het zachte mandje liet ze twee jaar terug immers ook links liggen.
En nu? Poes zit niet alleen op het plateau, ze tikt ook tegen de balletjes die eraan hangen én ze lag in het huisje! Net als je denkt dat je ze kent, blijkt ze weer eigenwijs.
Poes is graag bij ons in de buurt. Wij vinden dat fijn. Minder handig wordt het wanneer ze voor mijn hoofd gaat liggen terwijl ik op de bank tv lig te kijken. Of wanneer ze zoals vanmiddag over mijn werk heen loopt.
Ik was bezig met het Lowlandsjurkje toen Poes over het buro liep om even naar buiten te kijken. Gezellig, maar een beetje in de weg zat ze wel. Aan ons buro zit een kast met vakken. Daar legde ik een kussentje in, speciaal voor Poes. Ze probeerde het even uit en besloot toen toch door te lopen om bovenop de stapel patroondelen te gaan liggen. Euh…
Uiteindelijk heb ik Poes toch weten te overtuigen om op het kussentje te gaan liggen. Daar is ze inmiddels niet meer af geweest.

Oh ja het boek dat je ziet liggen is ‘Allemaal rokjes’. Een super leuk, fijn en begrijpbaar boek over het maken van rokjes. Mét patronen!
maar een mini vakantie op eigen bank is écht veel beter dan bloggen! Groetjes vanaf de bank dus,
-x-je Karin, Frank en Poes

Verhuizen brengt een hoop nieuwe dingen en nieuwe ervaringen. Nieuwe dingen komen meestal op een van de volgende twee manieren: geleidelijk of plotsklaps.
Wij hebben langzaam kunnen wennen aan ons nieuwe huis en het verhuizen ernaartoe. Huis zien op Funda, eerste keer kijken, nog een keer kijken, bieden, wachten, wachten, leeghalen, klussen, nog meer klussen, verhuizen uitpakken en het huis aankleden. Geleidelijk wennen dus.
Poes komt in een keer, vandaag. Na een logeerpartij van een week. Voor haar waarschijnlijk onverwachts. Ze is schichtig maar ook nieuwsgierig en ik denk dat aan het eind van de avond dat laatste gewonnen heeft.
Het voordeel van een geleidelijke verandering is dat je langzaam kan wennen, het nadeel dat je enorm zenuwachtig kan zijn. Bij een plotselinge verandering word je in het diepe gegooid. Dat is eng, maar je hebt geen tijd om zenuwachtig te zijn.
Welke manier van verandering zou beter zijn?

Bob zat vanochtend mauwend voor onze voordeur. De buurvrouw dacht dat ze van ons was, maar nee. Bob is klein en ontzettend schattig. Ze gaf kopjes en was erg blij met het schoteltje Felix dat ze van ons kreeg. Maar van wie is Bob? Geen idee. We vermoeden dat ze in ieder geval uit een portiekwoning komt. Want waarom zou ze anders voor de deur op de derde verdieping gaan zitten mauwen? Ik heb briefjes gemaakt en Frank heeft Bob naar asiel Julialaantje in Rijswijk gebracht, waar onze Poes ook vandaan komt.
En nu denk ik de hele tijd aan Bob en hoe het met haar is.
Dus zegt iedereen: ‘Waarom heb je haar niet gehouden? (en briefjes opgehangen)’. Nou Poes gaat niet zo goed samen met andere poezen. Ze zou het lieve kitten, Bob is nog geen jaar, aangevallen hebben. En het kitten zou vervolgens haar aanvallen…
Afgelopen week was Poes uit logeren. Bij opa en oma. Opa en oma zijn ontzettend weg van ons poesje. Poes wordt dan ook flink verwend als ze daar is. Een extra aai hier, wat snoepjes daar en het beste van alles is dat er heel de dag iemand thuis is. Heerlijk om van oma te horen hoe blij ze was toen Poes zomaar 2,5 uur op haar schoot had doorgebracht. Maar wat ben ik blij dat ze weer thuis is. Wat ga je zo’n beestje missen als het niet op bed ligt!