In 2000 ging ik voor het eerst, in dezelfde week dat mijn studie startte. Betoverd was ik, er was zoveel te doen en er waren zoveel bekenden. Ik rende van de een naar de andere band en sprak om de zoveel uur weer af bij dé wortel. Mobieltjes had bijna niemand en had je er zoals ik wel een dan was er bijna geen bereik, vandaar die wortelafspraken.
Lowlands is een wereld apart, op Lowlands lijkt de buitenwereld er even niet te zijn.

Er is muziek, heel veel muziek, waar je je in kunt verliezen. De ene keer omdat het je oude vertrouwde bandje is en elk nummer herinneringen oproept. Ik denk dan bijvoorbeeld aan K’s Choice in dat eerste jaar of aan PUSA in de Alpha. De andere keer verlies je je in de muziek omdat het nieuw voor je is of de eerste keer dat je iets live ziet. Ik denk dan terug aan Solo in de silent disco of Eefje de Visser afgelopen jaar.
Naast muziek staat er ook toneel, film en cabaret op het programma. Het eerste jaar kwam ik daar niet aan toe. Ik rende toen van band naar band en van tent naar tent. Van de Charlie naar de Alpha was toen nog ver, nu staan ze naast elkaar. Dat rennen kan magisch zijn, maar het eind van het weekend haal je er niet mee. Nu heb ik soms knooppunten in mijn programma waardoor snel lopen wel moet. Maar meestal plan ik mijn programma niet eens vol. Ik laat Lowlands op mij afkomen. Waardoor er ook meer ruimte is om mee te doen en te kijken naar al het straattheater. Het straattheater dat is ingehuurd, maar ook naar het theater dat de bezoekers zelf lijken te maken. Heerlijk! En bovendien geniet je van onverwachte momenten meer. Daar ligt de magie van Lowlands: in onverwachte momenten.
Er gebeuren op Lowlands heel veel dingen die de organisatie niet heeft bedacht maar die gewoon ontstaan. Hopen Lowlandsbezoekers roepen da meteen Theo, en ja dat is een prachtvoorbeeld. 55.000 mensen (hoewel ik niet weet hoeveel kaarten er verkocht werden) riepen Theo en niemand weet waarom. Te gek! Ook de HEMA-rage van afgelopen jaar was té grappig. En ik kon het weten, in 2010 jaar nam Naomi al een opblaasbare HEMA rookworst mee naar Kees van Hondt en daar hebben we zo mee gelachen. We kwamen niet meer bij toen we de jongen die stamppot verkocht bij ‘van ‘t land’ op de foto zette mét die enorme rookworst.

De bezoekers maken Lowlands, en de organisatie zorgt voor de sfeer waarin dat kan gebeuren. Lowlands is mede zo fijn omdat we met een heerlijke groep bij onze eigen tent staan: de Tango op camping 1. Samen opbouwen, samen ontbijten, samen de popcrypto maken, blij zijn als er wéér iemand kaartjes wint, verjaardagen vieren, nachten doorhalen of juist ‘op tijd’ slapen omdat de eerste band de volgende ochtend wél erg vroeg begint of je daarvoor nog wilt Tai Chi’en. Ook dat dingen meedoen hoort bij Lowlands. Ik vergeet de workshop van het Nationaal Ballet in de Grolsch nooit meer!
Praten, lachen, huilen. Lowlands is heftig in alles. Het vergroot dat wat er (al) is. Voel je je niet fijn, ga dan niet naar Lowlands het komt keihard op je af. Kan verhelderend werken. Geluksmomenten op Lowlands lijken groter dan ze ooit kunnen zijn. Rotmomenten zijn net zo intens. De massa, de muziek vergroot al je emoties. Daar moet je tegen kunnen, maar als je dat kan is het fantastisch! Je beleeft de mooiste momenten en vrienden slepen je door de lastige dipjes heen.

Al schrijvende komt het toch niet helemaal over. Wellicht is dat het magische van de Lowlands momenten: dat je erbij had moeten zijn.

Onderste foto door Diana Broeders.

Een na onderste foto door Roy Janssen.

Het was zeker tien jaar geleden dat zijn laatste LP uit kwam, zijn oude ontwerpen voldeden niet meer. Aad heeft een hoop kennis over de muziek, naast de plaat moet ook het verhaal verteld worden. We besloten hiervoor inlays te gebruiken waardoor er op de achterkant van de hoes meer ruimte was voor beeldmateriaal. Naast de voorkanten van de twee hoezen die je hieronder ziet heb ik dus ook een nieuwe lay-out bedacht en uitgevoerd voor de achterkant van de hoezen en de inlays. Deze lay-out kunnen we opnieuw gebruiken bij volgende releases.

De twee hoezen, links ‘Harry J & Sylvan Morris: presenting Roosevelt Ave Dub’ en rechts ‘Bunny “Striker” Lee: presents A Skanking Rockers Party’:

De originele foto waar Aad mee kwam aanzetten:

Meer over de platen en bestellen is mogelijk via www.drbusterdynamite.com

Live @ Paradiso – 12 mei 2011

Meer over dit concept.

De bedoeling hiervan? Lowlands kaarten winnen via deze actie. Morgen ga ik de taart zelf naar @Rapid_Razor_Bob brengen, hopen dat hij het lekker vindt. Overigens heb ik al beloofd dat als ik kaarten win ik nog een tweede taart maak en deze naar de 3FM studio kom brengen.

De vulling:

Halverwege de versieringen:

Mijn boodschap:

Update 2 mei 16u
De taart is afgeleverd (originele foto):

En aangesneden:

Update 4 mei 9u:
Helaas Helaas, mijn taart won niet
Wel won ik kaarten voor Club LLow en ga ik dus echt wel naar Lowlands toe!

Zie ook hoe ik eeuwige roem kreeg

Fotootje is van @jemeenthet

Love me, need me
Love me just a little bit more
Take me, hold me
Love me like you loved me before
Call me and I’ll be knocking on your door
So love me just a little
Love me just a little bit more

Hieronder ‘mijn’ blokjesschema, met dank aan @bemeall. Als je de volledige versie wilt zien kun je op het plaatje klikken om het te openen.  Zelf ook in Excel ‘rommelen’ om jouw blokjesschema te maken? Download de mijne, en pas hem aan.