Vanavond ga ik naar een bruiloft. Die van Chris en Pauline van Geen Kunst. Even de kunst afkijken!
Elke keer valt het weer op, je leeft in een fase. Eerst ging iedereen om je heen op zichzelf wonen, toen gingen ze samenwonen, nu gaan ze trouwen en krijgen kinderen. En hetzelfde zag ik eerder allemaal al bij de vrienden die net wat ouder zijn dan ikzelf.
Nu is het natuurlijk ook zo dat je vrienden opzoekt die in eenzelfde fase zitten. We houden nu eenmaal erg van spiegelen.
Fases; met zijn allen een berg op, heerlijk meegaan en glijden en vervolgens met zijn allen weer een andere berg op.
Wat betreft onze bruiloft: Sinds gisteren zijn de bedankjes in de maak!
