Gisteren ben ik voor het eerst mijn trouwschoenen in gaan lopen. Thuis natuurlijk want ze moeten wel netjes blijven. Ik hou van mooie schoenen. Toch ben ik niet het type meisje dat honderden schoenen heeft en daar heel zuinig op is. Schoenen zijn een gebruiksvoorwerp en kunnen dus stuk gaan.
Mijn aanstaande heeft waarschijnlijk meer schoenen dan ik en is er wél heel zuinig op. Hij zegt dus steeds dat ik niet op de punten van mijn schoenen moet gaan zitten, dat ik niet mijn ene voet op mijn andere voet moet zetten, enz.. En toegegeven de neuzen van mijn schoenen slijten altijd het hardst. Gelukkig houdt mijn lief van mij en poetst met liefde mijn schoenen. Waar ik dan weer heel vertederd naar kan staan kijken. En blij! Want ik vind het een rot werkje
Gelukkig heb ik trouwschoenen uitgekozen die van zichzelf al heerlijk zitten en waar ik dus niet te vaak op hoef te lopen voor ik ze echt aan mag. En de keren dat ik ze wel alvast aantrek zet ik alle adviezen van mijn lief heel goed in mijn hoofd. Deze ene keer geldt écht wat mooi is moet mooi blijven.










